Bad Granny Chapter 2

ანალიზის ავტორი: AppCompare

თუ გინდა მოკლე, დაძაბული და ოდნავ უცნაური არკადული თავგადასავალი, Bad Granny Chapter 2 შეიძლება საინტერესო არჩევანი აღმოჩნდეს. მე მას იმ მოთამაშისთვის ვხედავ, ვისაც მოსწონს საეჭვო სახლები, დამალული საიდუმლოებები და ისეთი ატმოსფერო, სადაც ჩვეულებრივი მეზობელი ნელ-ნელა უფრო საშიშ პერსონაჟად იქცევა. აქ მთავარი მოტივაცია მარტივია: გაიგო, რას მალავს ბებია და რამდენად შორს წაგიყვანს მისი სახლის შესწავლა.

თამაში TryFoot Studios-ის მიერ არის შექმნილი და Android-ზე უფასოდ ვრცელდება. მისი ასაკობრივი ნიშანი 12+ არის, ამიტომ ეს არ არის პატარა ბავშვებისთვის განკუთვნილი მსუბუქი გასართობი. მიუხედავად იმისა, რომ იდეა საშინელებათა ჟანრს ეხება, გამოცდილება უფრო არკადულ, სწრაფად გასაგებ თამაშს ჰგავს, ვიდრე მძიმე ან რთულ საშინელებათა სიმულატორს. სწორედ ამ შუალედური ხასიათის გამო ის შეიძლება მოეწონოს ადამიანს, რომელსაც სრულფასოვანი ჰორორის თამაში ზედმეტად დამღლელად ეჩვენება.

ამ თამაშზე პირველი შთაბეჭდილება სწრაფად ჩნდება, მაგრამ მისი რეალური ღირებულება იმაზეა დამოკიდებული, რამდენად გიზიდავს ერთი და იმავე საეჭვო გარემოს ყურადღებით შესწავლა. პირველ დღეებში ცნობისმოყვარეობა თავისთავად გიბიძგებს, კიდევ ერთხელ ჩართო და შეამოწმო, რა გამოგრჩა. მოგვიანებით კი უკვე მნიშვნელოვანია, გსიამოვნებს თუ არა ამ დაკვირვების პროცესის გამეორება და არა მხოლოდ ახალი თამაშის ეფექტი.

როგორ გადავწყვიტე, ვისთვის არის ეს თამაში

ჩემი აზრით, ამ თამაშის შეფასებისას პირველ რიგში უნდა გაითვალისწინო, რას ეძებ. თუ გინდა მარტივად დასაწყები მობილური თამაში, რომელსაც რამდენიმე თავისუფალ წუთში ჩართავ, Bad Granny Chapter 2-ს თავისი ადგილი აქვს. თუ კი ელოდები ღრმა ისტორიას, რთულ პერსონაჟებს ან დიდხანს გასაგრძელებელ კამპანიას, მოლოდინი თავიდანვე ზომიერი უნდა იყოს.

თამაშის მთავარი ხიბლი გარემოდან მოდის. საეჭვო ბებიის სახლი მხოლოდ დეკორაცია არ არის; ის ქმნის ცნობისმოყვარეობას და გიბიძგებს, შემდეგ კუთხეში გაიხედო. მე განსაკუთრებით მომეწონა ის მომენტი, როცა მოთამაშე უბრალოდ წინ არ მიდის, არამედ ცდილობს გაიგოს, რომელი მიმართულება შეიძლება იყოს უსაფრთხო და სად შეიძლება იმალებოდეს შემდეგი მინიშნება. ასეთი პატარა გადაწყვეტილებები თამაშს უფრო საინტერესო ხდის, ვიდრე მხოლოდ ერთი ხაზით მოძრაობა.

ამავე დროს, არ უნდა ელოდო ისეთ სიღრმეს, როგორსაც კონსოლის ან კომპიუტერის დიდ საშინელებათა თამაშებში ნახავ. აქ გამოცდილება უფრო სწრაფი და პირდაპირია. თამაში ცდილობს, მოთამაშე მაშინვე ჩართოს, ამიტომ მისი ძალა ატმოსფეროსა და მარტივ დაძაბულობაშია, არა რთულ მექანიკებში. ჩემთვის ეს მნიშვნელოვანი განსხვავებაა: Bad Granny Chapter 2 კარგია მოკლე გასართობ სესიებად, მაგრამ ნაკლებად გამოდგება მათთვის, ვისაც დიდი და მრავალშრიანი ისტორია სჭირდება.

აპლიკაციის საშუალო შეფასება 3,7-ია, ხოლო მას დაახლოებით 11 ათასი შეფასება ახლავს. ეს მაჩვენებელი ჩემთვის ნიშნავს, რომ თამაში ბევრ ადამიანს აინტერესებს, თუმცა ყველასთვის ერთნაირად დამაკმაყოფილებელი არ იქნება. ხუთ მილიონზე მეტი ინსტალაცია კი აჩვენებს, რომ მას საკმაოდ ფართო აუდიტორია ჰყავს. პოპულარობა თავისთავად ხარისხის გარანტია არ არის, მაგრამ ამ შემთხვევაში საკმარისი მიზეზია, რომ თამაში ერთხელ მაინც სცადო, განსაკუთრებით მაშინ, თუ მსგავსი უცნაური არკადული ჰორორი გიზიდავს.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

პირველი სესია და სწორი მოლოდინი

პირველი ჩართვისას მე გირჩევ, არ იჩქარო. ასეთ თამაშებში ყველაზე გავრცელებული შეცდომა ის არის, რომ მოთამაშე მაშინვე იწყებს ყველაფრის შემოწმებას და გარემოს დეტალებს ყურადღებას აღარ აქცევს. აქ უკეთ მუშაობს ნელი დაკვირვება: შეამჩნიე ოთახების განლაგება, დაიმახსოვრე ადგილები, სადაც უკვე იყავი და არ ჩათვალო, რომ ყველა საეჭვო ადგილი მაშინვე უნდა გამოიკვლიო.

თუ თამაშს საღამოს, ყურსასმენებით და რამდენიმე თავისუფალი წუთით ჩართავ, ატმოსფეროს უკეთ იგრძნობ. ეს არ ნიშნავს, რომ აუცილებლად ძალიან შეგაშინებს; მისი ეფექტი უფრო მოულოდნელობისა და გაურკვევლობისგან მოდის. ჩემთვის სწორედ ეს იყო სასიამოვნო: თამაში არ ცდილობს ყოველი წამი ხმაურიანი მოვლენით დატვირთოს და ზოგჯერ მოლოდინი უფრო საინტერესოა, ვიდრე თავად აღმოჩენა.

რეალისტური ყოველდღიური სცენარი ასეთია: სამსახურის ან სწავლის შემდეგ ათი-თხუთმეტი წუთი გაქვს, მაგრამ გინდა ისეთი თამაში, რომელიც სოციალურ ქსელში უსასრულო სქროლვას არ ჰგავს. ამ დროს შეგიძლია ერთი მოკლე სესია ითამაშო, გარემო შეისწავლო და შემდეგ შეწყვიტო. თუ მეორე დღეს დაბრუნდები, უკვე გეცოდინება, რომელი ადგილები გამოიკვლიე და სად დაგრჩა ეჭვი. ეს ფორმატი უფრო მოსახერხებელია, ვიდრე თამაში, რომელიც დიდ დროსა და უწყვეტ ყურადღებას მოითხოვს.

პირველი კვირის განმავლობაში ასეთი მოკლე სესიები თამაშს განსაკუთრებით უხდება. ერთი ჯერზე მთელი გამოცდილების დასრულების ვალდებულება არ გაქვს; სჯობს შეჩერდე მაშინ, როცა ჯერ კიდევ გახსოვს, რას აპირებ შემდეგ შესვლაზე. თუ ტელეფონს ხშირად იყენებ გზაში ან შესვენებებზე, შეარჩიე ისეთი დრო, როცა შეგიძლია ყურადღება ეკრანს დაუთმო და უსაფრთხოდ გაჩერდე. დაძაბულ მომენტში თამაშის შუაში იძულებით გასვლა ნაკლებად სასიამოვნოა, ამიტომ ეს უფრო კარგი არჩევანია სახლში ან მშვიდ შესვენებაზე, ვიდრე მაშინ, როცა პარალელურად სხვა საქმეს აკეთებ.

რა მუშაობს ყველაზე კარგად

ყველაზე ძლიერი მხარე ჩემთვის არის საიდუმლოს განცდა. ბებიის პერსონაჟი თავიდანვე არ გიხსნის ყველაფერს, ამიტომ მოთამაშეს უჩნდება ბუნებრივი სურვილი, გარემოს უფრო ყურადღებით დააკვირდეს. მოკლე აღწერის უბრალო იდეა თამაშში იქცევა პრაქტიკულ მოტივაციად: შენ არ შედიხარ სახლში მხოლოდ იმიტომ, რომ დონე უნდა დაასრულო; შედიხარ იმის გასაგებად, რა ხდება იქ.

მეორე მნიშვნელოვანი უპირატესობაა ხელმისაწვდომობა. უფასოდ დაწყება ამცირებს რისკს: შეგიძლია თავად ნახო, გიზიდავს თუ არა მისი ტემპი და ატმოსფერო. არ არის საჭირო წინასწარ გადაწყვიტო, რომ დიდხანს ითამაშებ. რამდენიმე სესია საკმარისია იმის გასაგებად, გინდა თუ არა გაგრძელება.

თამაშის არკადული ბუნება კიდევ ერთ პრაქტიკულ უპირატესობას იძლევა. ის არ მოითხოვს მოთამაშისგან ჟანრის ექსპერტობას. თუ პირველად თამაშობ მობილურ საშინელებათა თამაშს, სწრაფად მიხვდები, რომ მთავარი ამოცანა გარემოს შესწავლა და საფრთხის თავიდან აცილებაა. მე ამას განსაკუთრებით ვაფასებ მაშინ, როცა რთული კონტროლების სწავლა არ მინდა და პირდაპირ მოქმედებაზე გადასვლა მირჩევნია.

მესამე, ნაკლებად აშკარა უპირატესობაა დაკვირვების როლი. თამაშის უკეთ გასავლელად მხოლოდ სწრაფი რეაქცია არ კმარა. სასარგებლოა პატარა მარშრუტის დამახსოვრება: სად შეხვედი, რომელი გზა უკვე შეამოწმე და რომელ ადგილს უნდა დაუბრუნდე. ეს მიდგომა თამაშს უბრალო გაქცევის სცენებიდან მცირე თავსატეხურ გამოცდილებად აქცევს, თუნდაც მისი ძირითადი სტრუქტურა არკადული დარჩეს.

ჩემი პრაქტიკული ხერხია, ყოველი სესიის ბოლოს გონებაში ერთი კონკრეტული შემდეგი ნაბიჯი დავიტოვო: მაგალითად, დაუბრუნდე შეუმოწმებელ ოთახს ან თავიდან გაიარო უკვე ნაცნობი მონაკვეთი სხვა თანმიმდევრობით. ეს პატარა ჩვევა განსაკუთრებით ეხმარება მათ, ვინც თამაშს რამდენიმე დღეში ერთხელ ხსნის და ზუსტად აღარ ახსოვს, სად შეჩერდა. თუ თამაში შენგან გარემოს დამახსოვრებას ითხოვს, მიზნის გარეშე ხეტიალი უფრო სწრაფად ღლის, ვიდრე ერთი მოკლე, მკაფიო ამოცანა.

როგორ ვითამაშებდი ხელახლა

თუ თავიდან დავიწყებდი, პირველივე წუთებში ყველაფრის სწრაფად შემოწმებას არ ვეცდებოდი. ჯერ უსაფრთხო და ნაცნობ ადგილებს დავიმახსოვრებდი, შემდეგ კი საეჭვო ზონებს ეტაპობრივად შევამოწმებდი. ეს პატარა ტაქტიკა ამცირებს დაბნეულობას და გეხმარება, რომ თამაშის დაძაბულობა ქაოსად არ გადაიქცეს.

კიდევ ერთი სასარგებლო ჩვევა არის სესიის მიზნის წინასწარ განსაზღვრა. მაგალითად, ერთ ჯერზე მხოლოდ ერთი ახალი ადგილის აღმოჩენა ან ერთი გაუგებარი სიტუაციის გარკვევა. ასე თამაში უფრო მართვადი ხდება და ნაკლებად გექმნება განცდა, რომ ერთდროულად ყველაფრის დამახსოვრება გიწევს. ეს განსაკუთრებით გამოსადეგია მათთვის, ვინც მობილურზე მოკლე სესიებით თამაშობს.

თუ რომელიმე მონაკვეთი გაღიზიანებს, მაშინვე ნუ ჩათვლი, რომ მთელი თამაში ცუდია. მობილურ არკადულ თამაშებში ტემპი ზოგჯერ არათანაბარია: ერთი ნაწილი შეიძლება სწრაფად გაიარო, მეორე კი უფრო მეტ მოთმინებას მოითხოვდეს. მე ასეთ დროს ცოტა ხნით ვწყვეტდი თამაშს და მოგვიანებით ვბრუნდებოდი. დაძაბულობის ჟანრში ეს ხშირად უკეთ მუშაობს, ვიდრე ერთი და იმავე მონაკვეთის გაბრაზებული გამეორება.

ხელახლა თამაშისას სასარგებლოა, საკუთარ თავს არ მოსთხოვო ყველა ოთახის ერთდროულად დამახსოვრება. თუ რამე გაუგებარი დაგრჩა, ერთი მიმართულება აირჩიე და მხოლოდ მას მიჰყევი; ასე უფრო ადვილია გაარჩიო, რეალურად შეიცვალა თუ არა შენი გაგება გარემოს შესახებ. ეს არ არის გარანტია, რომ რთული მონაკვეთი მაშინვე გაიხსნება, მაგრამ ამცირებს უშედეგო მოძრაობასა და იმ განცდას, რომ შემთხვევით მოქმედებ.

სად შეიძლება ალტერნატივა უკეთ მოერგოს

Bad Granny Chapter 2-ის არჩევა ნაკლებად გამართლებულია, თუ შენთვის ყველაზე მნიშვნელოვანია რთული თავსატეხები და ისტორიის დეტალური განვითარება. ასეთ შემთხვევაში უფრო შესაფერისი იქნება მობილური სათავგადასავლო თამაში, რომელიც გარემოს შესწავლას დიალოგებსა და მრავალსაფეხურიან ამოცანებს უკავშირებს. მე ამ თამაშს არ დავარქმევდი სრულფასოვან სიუჟეტურ ჰორორს; ის უფრო სწრაფი, მარტივად გასაგები და ატმოსფერული გამოცდილებაა.

თუ გირჩევნია პირდაპირი მოქმედება, მუდმივი ბრძოლა ან პერსონაჟის გაძლიერება, სხვა ტიპის არკადული თამაში შეიძლება უკეთესი აღმოჩნდეს. აქ მთავარი ინტერესია საიდუმლო გარემო და საფრთხისგან თავის არიდება, ამიტომ ის არ არის კარგი არჩევანი მათთვის, ვისაც უწყვეტი შეტაკებები ან რთული პროგრესის სისტემა სჭირდება.

ასევე უნდა გაითვალისწინო ასაკობრივი ნიშანი 12+. ეს არ არის რეკომენდაცია ძალიან პატარა ბავშვებისთვის, განსაკუთრებით მაშინ, თუ მათ საშიში გარემო ან მოულოდნელი მომენტები ადვილად აწუხებთ. მოზარდისთვის თამაში შეიძლება მისაღები იყოს, თუმცა მშობელმა თავად უნდა შეაფასოს, რამდენად კომფორტულია მსგავსი ატმოსფერო.

სხვა ალტერნატივაზე გადასვლა ჯობს მაშინაც, თუ უფასო თამაშებში დამატებითი შესყიდვები გაწუხებს. Bad Granny Chapter 2-ის შიდა შესყიდვები თითოეულ ნივთზე დაახლოებით ექვსიდან ორმოცდაცხრა ლარამდე მერყეობს. ჩემთვის ეს ნიშნავს, რომ დაწყება მარტივია, მაგრამ ხარჯვის კონტროლი წინასწარ უნდა გადაწყვიტო. თუ უფასო თამაშს მხოლოდ მაშინ ენდობი, როცა არაფრის ყიდვის ცდუნება არ არსებობს, უფრო მარტივი ფასიანი ან რეკლამაზე დაფუძნებული ალტერნატივა შეიძლება მშვიდი არჩევანი იყოს.

ჟანრის ჩვეულებრივ ალტერნატივებთან შედარებისას მე მას უფრო საიდუმლოებით დატვირთულ არკადულ გამოცდილებად ვათავსებ, ვიდრე თავსატეხების ან გადარჩენის ხანგრძლივ თამაშად. ბევრი საშინელებათა თამაში მოთამაშეს რთული ისტორიის, რესურსების მართვის ან მუდმივი ბრძოლისკენ უბიძგებს; აქ უფრო მნიშვნელოვანია გარემოს დათვალიერება და საფრთხის შეგრძნება. ამიტომ არჩევანი დამოკიდებულია იმაზე, რა ტიპის დაძაბულობა გინდა: თუ მოგწონს ცნობისმოყვარეობით წინ წასვლა, ეს ვარიანტი შეიძლება უკეთ დაგამახსოვრდეს; თუ გჭირდება სისტემური პროგრესი ან ბევრი ახალი გამოწვევა, უფრო ფართო მექანიკის მქონე თამაში სჯობს.

ფასი, განახლება და მოწყობილობის არჩევა

თამაშის ჩამოტვირთვა უფასოა, რაც მის გამოცდას ამარტივებს. მე გირჩევდი, თავიდან საერთოდ არ იჩქარო შიდა ნივთების შეძენა. ჯერ შეამოწმე, გსიამოვნებს თუ არა მოძრაობა, გარემოს შესწავლა და თამაშის ტემპი. თუ რამდენიმე სესიის შემდეგაც გინდა გაგრძელება, მხოლოდ მაშინ დაფიქრდი, აქვს თუ არა კონკრეტულ შესყიდვას შენთვის რეალური მნიშვნელობა.

მიმდინარე ვერსია 1.6.2 არის და მინიმალურ მოთხოვნად Android 7.1-ს იყენებს. პრაქტიკულად ეს ნიშნავს, რომ თამაში ძალიან ძველ მოწყობილობებზე არ უნდა დაგეგმო, მაგრამ შედარებით ძველი Android ტელეფონის მფლობელსაც აქვს ცდის შანსი. მაინც გირჩევ, თამაშის დაწყებამდე დახურო ზედმეტი აპები და საკმარისი თავისუფალი მეხსიერება დატოვო, რადგან მობილურ თამაშში შეფერხება განსაკუთრებით ცუდად მოქმედებს დაძაბულ მომენტებზე.

თუ ტელეფონის ეკრანი პატარაა, გარემოს დეტალების აღქმა შეიძლება ნაკლებად კომფორტული იყოს. ასეთ შემთხვევაში სიკაშკაშის ზომიერი გაზრდა და ყურსასმენების გამოყენება უფრო სასარგებლოა, ვიდრე ხმის მაქსიმუმზე აწევა. მე ასევე არ ვითამაშებდი მაშინ, როცა ტელეფონის ელემენტი თითქმის დაცლილია: მოულოდნელი გათიშვა ასეთ თამაშში პროგრესის დაკარგვაზე მეტადაც კი გამაღიზიანებელია.

გამოცდილების ღირებულება აქ დიდწილად დამოკიდებულია შენს მოთმინებაზე. უფასო დაწყება კარგია, მაგრამ თუ თამაშის კონკრეტული მონაკვეთი დიდხანს ვერ გაიარე, არ ღირს ავტომატურად ფულის დახარჯვა მხოლოდ გაღიზიანების გამო. ჯერ სცადე მარშრუტის შეცვლა, გარემოს ხელახლა დათვალიერება და მოკლე შესვენება. ეს უფრო გონივრული გზაა, ვიდრე შესყიდვის იმედად თამაში.

ყოველდღიური გამოყენების თვალით, თამაში დიდ გეგმას არ მოითხოვს, მაგრამ გარკვეული ჩვევა ეხმარება: დაბრუნდი მაშინ, როცა შეგიძლია რამდენიმე წუთი დაუთმო და ყურადღება სხვა შეტყობინებებზე არ გაგეფანტოს. თუ ერთ დღეს მხოლოდ წამიერად გახსნი და მალევე დახურავ, შეიძლება ვერც ატმოსფეროში შეხვიდე და ვერც წინა სესიის მიზანი გაიხსენო. ამიტომ მისთვის საუკეთესო ადგილი ჩემთვის არის თავისუფალი მოკლე შესვენება და არა ფონურად ჩართული თამაში.

ვის ვურჩევ და ვის არა

მე Bad Granny Chapter 2-ს ვურჩევდი ადამიანს, რომელსაც მოსწონს მობილური არკადული თამაშები უცნაური სიუჟეტური იდეით, საეჭვო სახლის შესწავლით და ზომიერი საშიში ატმოსფეროთი. ის განსაკუთრებით კარგად ერგება მათ, ვისაც სურს სწრაფად დასაწყები თამაში და არ უნდა ხანგრძლივი მომზადება ან რთული წესების სწავლა.

ის ასევე კარგი საცდელი ვარიანტია მეგობრებისთვის, რომლებიც ერთმანეთს უცნაურ მობილურ თამაშებს უზიარებენ. შეგიძლია რამდენიმე სესია ითამაშო, ერთმანეთს გაუზიარო, სად იპოვე საინტერესო ადგილი და შეადარო, ვინ უფრო სწრაფად მიხვდა გარემოს ლოგიკას. ასეთი გამოყენება თამაშს დამატებით სოციალურ ღირებულებას აძლევს, თუნდაც თავად თამაში ერთმოთამაშიან გამოცდილებად აღიქმებოდეს.

არ ვურჩევდი მას მოთამაშეს, რომელიც ელოდება მაღალი სირთულის თავსატეხებს, ძლიერ სიუჟეტურ განვითარებას ან სრულყოფილ საშინელებათა სიმულაციას. ასევე არ არის საუკეთესო არჩევანი მათთვის, ვისაც საერთოდ არ მოსწონს მოულოდნელი დაძაბულობა, ბნელი გარემო ან უცნაური მეზობლის თემატიკა. უფასო თამაშის გამო ცდა მარტივია, მაგრამ ეს არ ნიშნავს, რომ მისი სტილი ყველას მოერგება.

თუ არჩევანს აკეთებ ამ თამაშსა და სხვა არკადულ ალტერნატივას შორის, საკუთარ თავს ერთი კითხვა დაუსვი: გინდა გარემოს საიდუმლოს მიყოლა თუ უბრალოდ სწრაფი მოქმედება? პირველ შემთხვევაში ეს თამაში უფრო საინტერესო კანდიდატია. მეორე შემთხვევაში კი შეიძლება იმედგაცრუებული დარჩე, რადგან მისი მთავარი ძალა ატმოსფეროა და არა უწყვეტი შეტევა.

როცა სიახლე გადის: დაბრუნების მიზეზი და დაღლა

პირველი ინტერესის შემდეგ ყველაზე დიდი გამოცდა განმეორებადობაა. თუ უკვე ნახე, როგორი განწყობა აქვს თამაშს და აღარ გიჩნდება სურვილი, გარემოს კიდევ ერთხელ დააკვირდე, მისი მოკლე სესიებიც შეიძლება მალე ერთნაირად მოგეჩვენოს. მე მას ყოველდღიურ ჩვევად არ მივიჩნევდი: უფრო ბუნებრივია, რამდენიმე თავისუფალ საღამოს დაუთმო და შემდეგ პაუზა აიღო, ვიდრე საკუთარ თავს ყოველდღე დაბრუნება მოსთხოვო.

დაღლა, ჩემი აზრით, ძირითადად მაშინ ჩნდება, როცა ერთი და იმავე მონაკვეთის ხელახლა გავლა მხოლოდ იმიტომ გიწევს, რომ მიზანი დაგავიწყდა ან ყურადღების გარეშე ითამაშე. ამის თავიდან ასაცილებლად სესიის ბოლოს მოკლედ დაიმახსოვრე, რა გინდა შემდეგ ჯერზე შეამოწმო. თუ დაბრუნებისას მაინც აღარ გაინტერესებს, რას მალავს გარემო, ეს კარგი ნიშანია, რომ თამაში უკვე თავისი ბუნებრივი მოკლე გასართობი დროით ამოწურე და სხვა ჟანრი სცადო.

მოვლის მხრივ აქ რთული რუტინა არ არის საჭირო, მაგრამ აპის განახლება და მოწყობილობის თავისუფალი სივრცის პერიოდული შემოწმება სასარგებლო ჩვევაა. მიმდინარე ვერსიის შენარჩუნება მარტივია, თუმცა განახლების შემდეგ არ ივარაუდო, რომ შენი ინტერესიც თავისით განახლდება: ახალი ვერსიის ნომერი არ ცვლის იმას, გსიამოვნებს თუ არა თამაშის ძირითადი რიტმი. ჩემი მიდგომა იქნებოდა, ჯერ ისევ უფასო გამოცდილებით შემეფასებინა, ღირს თუ არა მისი ტელეფონში დატოვება.

თუ ტელეფონში სივრცე ხშირად გჭირდება, მისი შენარჩუნება მხოლოდ იმ შემთხვევაში გამართლდება, როცა რეალურად უბრუნდები და არა იმიტომ, რომ ოდესღაც საინტერესო მოგეჩვენა. ასეთი თამაში შეიძლება კარგი დროებითი არჩევანი იყოს: ჩამოტვირთე, სცადე, ხოლო თუ რამდენიმე სესიის შემდეგ აღარ გიზიდავს, მშვიდად გადადი სხვა რამეზე. ეს უფრო რეალისტურია, ვიდრე ყველა ერთხელ ნანახი არკადული თამაშის მუდმივად შენახვა.

ჩემი საბოლოო არჩევანი

ჩემთვის Bad Granny Chapter 2 არის უფასო, მარტივად დასაწყები არკადული თამაში, რომელიც ყველაზე მეტად ცნობისმოყვარეობით მუშაობს. მისი იდეა საკმარისად უცნაურია, რომ ყურადღება მიიქციოს, ხოლო სახლის გარემო გაძლევს მიზეზს, უბრალოდ წინ არ გაიქცე და ყველაფერი ყურადღებით შეამოწმო. ეს არ არის იდეალური თამაში ყველა ტიპის მოთამაშისთვის, მაგრამ სწორ მოლოდინთან ერთად საკმაოდ სასიამოვნო მოკლე გამოცდილებად იქცევა.

ჩემი მთავარი რჩევაა, ითამაშო ნელა, დაიმახსოვრო უკვე შემოწმებული ადგილები და შიდა შესყიდვებზე გადაწყვეტილება მხოლოდ მას შემდეგ მიიღო, რაც თავად დარწმუნდები, რომ თამაში გიზიდავს. ასე უკეთ დაინახავ მის ძლიერ მხარეს და ნაკლებად შეგაწუხებს ის შეზღუდვები, რომლებიც უფრო ღრმა ალტერნატივების არჩევისკენ გიბიძგებდა.

საბოლოოდ, თუ გინდა მობილური არკადული ჰორორი მოკლე სესიებისთვის, ბებიის საეჭვო საიდუმლოს აღმოჩენა ღირს საცდელად. ჩემი შეფასებით, ეს არის თამაში, რომელსაც მეგობარსაც ვურჩევდი იმ პირობით, რომ მან იცის: აქ მთავარი არის ატმოსფერო, დაკვირვება და ცნობისმოყვარეობა, არა დიდი სიუჟეტური თავგადასავალი. სწორი მოლოდინით ის უფასო გასართობად ნამდვილად იმსახურებს შანსს.

Bad Granny Chapter 2 საბოლოოდ მაშინ მუშაობს, როცა მას არ სთხოვ იმას, რისთვისაც არ შექმნილა. თუ გინდა სწრაფად ჩართო, ცოტა დაიძაბო, უცნაური გარემო გამოიკვლიო და შემდეგ ტელეფონი გადადო, ეს არჩევანი ლოგიკურია. თუ უფრო ღრმა, ხანგრძლივ და რთულ თამაშს ეძებ, სხვა მიმართულებით ძებნა უკეთესი გადაწყვეტილება იქნება.